ORA (Kenan Yücel)


Güneş. Vurmuş boynunu gecenin giyotini.

Potinleri iki yana savrulmuş, titrer.

 

Tepeden tırnağa dudak bir kadın.

Uzun tırnakları da renginde.

Omuzları şelale. Denizleri süt.

Şişesiyle öpüşürmüş reenkarne üzümün.

 

Kuş adam. Havada mı görmüş ne!

Bir orada bir burada. Bura da bir. Ora da.

Yan yana iki dağ. Sıradağlarca. Vagonlar, otobüsler…

Oh, dermiş. Gibisi yok insanın. Her dönüşünde.

 

Erler gidermiş. Ora.

 

Bolca bayrak. Ve ortada bir defter. Yazar, giden.

Süpürür telsiz sesleri. Yankılanır bir telaş.

Korka bakarlar unutulmuşa.

 

Güneş. Vurmuş boynunu gecenin. Sızıyor sabah.

 

                    Kenan Yücel

            (Eliz Dergisi, Mart 2010)

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !